Discussion Groups Home
First of all, Outlook Connector is a wonderful addition to the office suite and I found it to be a very useful way to upgrade my hotmail experience (and for free!) However, one thing that is a real PITA with outlook connector is the program's stubborn usage, and lack of flexibility, with OST (offline mail account storage) files. It's a bit of a mixed bag re: OC recreating this file with every new install or migration of outlook. The good news: no need to backup the .ost file (don’t waste your time anyway, because connector will never recognize a file that a particular installation did not create, i.e.: un-migratable) as one would do for a .pst (personal folders file) to transfer over to a new installation or another computer. The bad news: this un-backupable file has a location that can be at best inconvenient and at worst downright unworkable. As far as I can see, there is no justification for not providing a way to relocate OC’s .ost file for use with hotmail. In my case, I bought a netbook with a meager 4gb SSD (hey, it was cheap). After the windows installation and installing NO other programs on C: I have exactly 200 or so megabytes free. With 500MB of emails in my hotmail account, using connector (even just downloading headers, not full messages) simply grinds my OS to a halt-unnecessarily. This is more than an inconvenience, and there is really no justifiable reason for outlook connector to place an unwieldy-sized file in the default user directory while offering NO options to change the default location. Just my 2¢, but this is really something that the Microsoft Outlook Connector team should seriously consider in the next revision. Thx.

Op dag 2 van ons verblijf wil de zon niet echt mee. Het is bewolkt met hier en daar een opklaring en de hele dag zien we onweerswolken het eiland rakelings passeren. Desalniettemin blijft het aangenaam warm en het zachte briesje zorgt er voor dat het niet drukkend wordt. ‘s Morgens leggen we ons – na een uitgebreid ontbijtbuffet - aan het zwembad. Tegen 13:30 pakken we onze handdoeken bij elkaar en trekken we 600m verder naar Rhodos City. We lopen langs “de dijk” richting centrum en nestelen ons op een gezellig terrasje. Na een 1/2 kippetje en een gyros gaat het dan richting oude stad. Tegen 19:00 zijn we terug aan het hotel (net op tijd voor de zonsondergang). Fris gewassen gaat er dan een DVD’tje op en tegen 21:00 brengt de room service ons diner…

Zaterdagmorgen worden we rond 08:30 wakker. Na het ontbijt nog even naar de kamer om al onze spulletjes op te pikken die we vandaag nodig zullen hebben. Een half uurtje later staan we met onze 125cc in de handen waarmee we het eiland onveilig zullen maken – Rudy & Inge, the Road Runners of Rhodos! . In het begin vinden we 50 a 55 km/h al een ongelooflijke snelheid. Eerst even groetjes overbrengen in hotel Savelen. Inge bracht er samen met Pet 2 jaar geleden enkele dagen door. Meteen worden we door gastvrouw Helena verwelkomt met een Grieks hapje en komen de verhalen boven. Even later komt ook Samuel (The real Road Runner of Rhodos) eraan en begrijpt Rudy direct waarom papa en ik het daar zo naar onze zin hadden. Wie op zoek is naar een echt, no nonsens familiaal hotel op Rhodos met gerechten rechtstreeks uit de keuken van mama Helena ? 1 adres : hotel Savelen….  

We passeren pittoreske plaatsjes en houden voor de eerste keer echt halt op een terrasje in een baai met zicht op zee. Calamares vergezeld van een glaasje Retsina (Rudy) en witte wijn (Inge, die bedorven druiven in wijnsmaak niet zo schitterend vindt ) is onze lunch van de dag. We genieten van de prachtige uitzichten. Inge vooral vanop de bijzitplaats van “onze Bike”.  75 km kustlijn en dan de bergen in. De haarspeldbochten  zijn niet van de poes. Maar mijn motorcycle-piloot loodst ons onvermoeibaar terug. Dwars door de bergen en op weg naar Rhodos langs de westkust. Nog meer mooie zichten – nu is 65 km/h ons gemiddelde- Hé he net voorbij Lindos zoeken we een Griekse Mister Cash op, want ons maagje begint vervaarlijk te grommen en onze euros zijn op. We tekenen 18h15, net tijd genoeg om nog een hapje te eten.

We moeten nog 25 km rijden en zijn dan terug op plaats van vertrek. Tijd zat, ware het niet dat het etablissement dat we uitkiezen, net vandaag een Grieks kinderfeestje heeft waarbij er toch een dertigtal kids vergezeld met ma en pa rondhotsen. “No problem” verzekert de serveuse ons ! We zullen niet lang moeten wachten om onze moussaka en shrimps op ons bord te zien verschijnen. Relax we hebben immers nog anderhalf uur voordat onze “Greek bike” binnen moet zijn….   Het wordt 19h15 en de lieve meid van Taverne Edem serveert ons nog gauw yoghurt met honing van het huis alvorens we onze rekening betalen. Het is 19h30 als we vetrekken langs de hoofdweg van Rhodos. Geen bus, taxi of gewone auto die zich aan de snelheidslimiet houdt kan ons nu nog kloppen. De snelheidsmeter gaat vervaarlijk naar de 75 a 80km/h. Ik kom niet meer bij als Rudy zijn helmke op Willempies niveau vervaarlijk van zijn hoofd loskomt. Bon een hilarische tocht later door “The old city of Rhodos“ staan we rond 20h05 terug bij de rent a bike shop achter ons hotel. Op deze superfijne dag hebben we - op 45 km na - het hele eiland op zijn kop gereden. Een aanrader Rhodos by bike  ;-)

Morgen nog een laatste echte rustdag, want rond 21.00 vliegen we terug richting Belgium !
Meer sfeerfoto’s vind je in het foto-album.

Bij Thomas Cook heb je 2 reisklasses: Economy en Premium. Wij hebben gisteren echter nog een derde ontdekt: de VIP-TCAB-Staff-Only. De 3 uur durende vlucht vloog letterlijk voorbij, dankzij de goede zorgen van de ganse crew (Philippe, Thomas, Eliana, Anja, Aurelie en Zacharia).

Eens aangekomen ging het dan linea recta naar het hotel. Een dikke 25 minuutjes later stonden we aan de receptie en nog eens 5 minuten later op de kamer. Ook al is het hier een uurtje later vergeleken met België werd er toch beslist om nog een hapje te gaan eten en de buurt van het hotel even te verkennen. Moe maar voldaan kropen we rond middernacht in ons bedje….